Nowe podejście do dziedzictwa architektury powojennej z lat 1945-1965  w postsocjalistycznych krajach Europy Środkowo-Wschodniej

Architektura powojenna Europy, która dopiero niedawno została odkryta na nowo, podlega obecnie silnej presji zmian. Proces transformacji, w dużej mierze zdominowany poprzez rozbiórki, niszczenie i przebudowę budynków, skłania do zastanowienia się nad kwestią kulturowej wartości architektury późnego modernizmu. Z uwagi na ciągłe przemiany socjoekonomiczne i ich następstwa dotyczy to w szczególności krajów postsocjalistycznych w Europie Środkowo-Wschodniej

Projekt ma na celu przedstawienie doświadczeń Niemiec Wschodnich, Polski, Czech, Słowacji, Łotwy i Rumunii na podstawie konkretnych przykładów. Ponadto przedyskutowane będą odpowiednie metody postępowania w zakresie dokumentacji, zachowania i ponownego użytkowania. Zadaniem ekspertów z dziedziny planowania i dziedzin twórczych będzie omówienie aktualnych zagadnień dotyczących podejścia do dziedzictwa powojennego modernizmu w dialogu pomiędzy nauką a praktyką. Uwzględnione zostaną przy tym w równej mierze kompleksowe interesy architektury, konserwacji zabytków i gospodarki budowlanej.

Kierownictwo projektu: prof. M.Otto, dr L.Scharnholz
Okres realizacji:  2004-2006
Organizacja:  INIK e.V., Łużycka Wyższa Szkoła Zawodowa
Partnerzy współpracy: Organizacja Docomomo International, Deutscher Werkbund (Niemiecki Związek Twórczy), Ministerstwo Infrastruktury i Gospodarki Przestrzennej Kraju Związkowego Brandenburgii
Tematyka: architektura powojenna